W dzisiejszy Wielki Czwartek w sposób szczególny zatrzymaliśmy się nad tajemnicą miłości, która daje siebie do końca. Liturgia tego dnia przypomina nam o ustanowieniu Eucharystii i kapłaństwa – dwóch darów, które nieustannie budują i ożywiają Kościół.
Podczas wspólnej modlitwy dziękowaliśmy dziś w sposób szczególny za dar kapłaństwa Ojca Carolusa. To właśnie poprzez jego posługę możemy doświadczać obecności Chrystusa w sakramentach, słowie i codziennym świadectwie wiary. Z wdzięcznością powierzamy go Bogu, prosząc o potrzebne łaski, siły i radość w dalszej posłudze kapłańskiej.
Niech ten święty czas będzie dla nas wszystkich zaproszeniem do głębszej refleksji nad tym, czym jest prawdziwa miłość – pokorna, służebna i wierna aż do końca.
